Voor de respectievelijk tweede en derde keer (mijn workshops motor en elektra waren daar ook) in de afgelopen maanden zetten we afgelopen vrijdag koers naar Eemnes. Het contrast voelt enorm: we bereiden ons voor op vele maanden zon en warmte in de koude en grauwe Hollandse wintermaanden, in een donker en wat gedateerd zalencentrum. Het wakkert de zin om te vertrekken alleen maar aan.
Walewijn en Hedda van de Antares zijn al ruim 1,5 jaar op pad met hun zoontje Quirijn. En ze krijgen er maar geen genoeg van. Ze zijn een paar weken terug in Nederland en willen hun ervaringen graag delen met toekomstige vertrekkers. We zijn met een man of 30, en het grootste deel gaat ook dit jaar of volgend jaar het grote avontuur aan. We voelen ons een beetje watjes, want de meesten gaan nog veel langer weg dan wij.
Walewijn vertelt enthousiast over hun belevenissen. We steken er nog wat van op ook. Een fijne combinatie van praktische informatie en wegdromen bij mooie bestemmingen. Leuk om te horen vonden we ook dat de grote oversteken voor Quirijn eigenlijk heel fijn waren door de vaste structuren van elke dag, en onverdeelde aandacht van zijn ouders omdat die toch nergens heen konden. Dat wij niet één maar twee ukken hebben heeft voor- en nadelen, die zich laten samenvatten als: ze kunnen elkaar vermaken en ze kunnen elkaar de tent (boot) uit vechten. Niet heel anders dan thuis, behalve de iets beperktere ruimte.
We vonden het erg leuk om de ervaringen van de Antares crew te horen, maar het is ook wel weer even goed zo. Het wordt tijd voor ons eigen avontuur.
maandag 14 maart 2016
vrijdag 4 maart 2016
Energie voor 4
Nog iets meer dan 4 maanden... Het komt steeds dichterbij. Aankondigingen van evenementen waar we zeker niet bij gaan zijn. Vergaderverzoeken die doorgesluisd zullen moeten worden naar onze vervangers. Dat maakt het wel heel tastbaar, nog een paar maanden en dan zijn we er echt een jaar van tussen!
Luikjes
Michel is vanavond weer aan het klussen op de boot. We hebben allerlei gaten in de vloer laten zagen, zodat we straks luikjes hebben. Die hebben een dubbelfunctie: enerzijds handig om te controleren of er ergens water zit dat er niet zou moeten zitten, anderzijds dienen deze verborgen ruimtes als extra voorraadruimte. De vloer wordt straks volgestouwd met blikvoer, water, sap en natuurlijk wijn. Michel is nu de houten balkjes aan het monteren, die ervoor moeten zorgen dat de luikjes op hun plek blijven als wij dat willen.
Energie
Een week of wat geleden volgde ik een workshop elektra aan boord, en dat is best handig, want hoewel ik met veel plezier terugkijk op de natuurkundelessen waarin we allerlei leuke dingen deden met schakelborden, was mijn kennis toch wat weggezakt. Met de gerichte opfriscursus kan ik Michel in elk geval weer redelijk volgen als hij me uitlegt hoe onze stroomvoorziening in elkaar steekt. Het is niet zo heel ingewikkeld: wat je verbruikt moet je ergens vandaan halen. De grootste stroomslurpers zijn de koelkast en de stuurautomaat. Ook vrij essentieel is alle navigatieapparatuur. Daarnaast nemen we een broodbakmachine mee, het noodzakelijke elektronische vermaak (telefoons, tablets, laptops) en zullen we wel eens een lamp aan doen. De lampen zijn zo goed als allemaal vervangen door energiezuinige ledlampen, dat scheelt een slok op een borrel.
Voor het opwekken van stroom zijn verschillende mogelijkheden. Als we in een haven liggen is het simpel: dan pluggen we gewoon een stekker in en liggen we aan de walstroom. Ook de motor wekt stroom op, dus als we op de motor varen worden de accu's geladen. Maar goed, zeker tijdens de grote oversteken hopen we toch niet al te veel de motor bij te zetten, en zal de stroomkabel naar de wal ook niet lang genoeg zijn. En wat zijn dan de alternatieven? Zonnepanelen, windmolen, benzine- of dieselgenerator, sleepgenerator... We zien dat verschillende vertrekkers daar allemaal verschillende keuzes in gemaakt hebben. Michel is ervan overtuigd dat wij het redden met zonnepanelen, en ik neig ernaar hem daarin te vertrouwen.
Dus, de komende weken installeert de klusjesman de nieuwe accu's (voor de kenners: 4 stuks AGM-accu's a 105 Ah). De zonnepanelen (2x195 Wp) zijn geselecteerd en bijna besteld. We gaan een mal van pvc-buizen maken voor het frame waar de panelen op komen te liggen. De klusjesman maakt deze dan na in RVS.
Leren, leren
We zijn nu al enorm aan het leren, en ik verwacht dat we dat in het jaar dat we weg zijn blijven doen. Leren op allerlei vlakken. Hoe we ons redden met z'n viertjes op de grote oceaan, onze talen weer wat oppoetsen en gebruiken, beter leren zeilen, leren koken onder helling met een hopelijk slechts lichte misselijkheid op de achtergrond, leren inklaren, uitklaren, leren heel veel geduld te hebben. Leren hoe de sterren eruit zien als het écht donker is.
En Jasper en Julian zullen ook leren. Dat kan niet anders, dat is wat kinderen doen. Ze lopen allebei voor op school, Julian is met 3,5 in januari gestart in groep 1 en Jasper wordt over 4 weken 6 en zit in groep 3. We zijn dus niet zo bang dat ze een achterstand zullen oplopen, zelfs niet als we een jaar lang helemaal geen 'school' zouden doen. Leren doen ze wel, dat is wat kinderen doen, en dat is ook wat we onze kinderen zien doen. En die leer-honger moet ook gevoed worden. We kennen onze pappenheimers inmiddels goed genoeg om te weten dat als ze niet die uitdaging krijgen, ze strontvervelend worden. Dus dat is één van onze uitdagingen voor het komende jaar. Het plan is om elke doordeweekse dag een uur of drie 'school' te doen. We lazen al over boten met een 'schoolvlag', een vlag die ze hijsen als het schooltijd is. Prachtig! Ik bedacht een 'juf/meester'-button (nog te maken dan wel bestellen): als we die dragen zijn we even geen papa en mama maar meester en juf. Met school werken we aan het samenstellen van een programma voor het jaar, waarbij ook het leren van alle ervaringen die we tijdens de reis opdoen centraal staat. Hoe leuk en leerzaam is het om op een Marokkaanse markt met Marokkaans geld te kopen wat je nodig hebt voor het avondeten? En hoe je op een kaart kunt zien waar je bent en waar je naartoe gaat? We gaan de thema's van school volgen (elk thema duurt 6-8 weken), waar we ons internationale sausje overheen gooien. Voor de jongens is het ook fijn om nog enig contact met school te hebben, dus gaan we ons best doen om te skypen (dat wordt wel een uitdaging als we de plas zijn overgestoken vanwege het tijdsverschil) en zullen we filmpjes heen en weer sturen waar mogelijk.
Dat leren, dat komt wel goed. Voor ons allevier.
Luikjes
Michel is vanavond weer aan het klussen op de boot. We hebben allerlei gaten in de vloer laten zagen, zodat we straks luikjes hebben. Die hebben een dubbelfunctie: enerzijds handig om te controleren of er ergens water zit dat er niet zou moeten zitten, anderzijds dienen deze verborgen ruimtes als extra voorraadruimte. De vloer wordt straks volgestouwd met blikvoer, water, sap en natuurlijk wijn. Michel is nu de houten balkjes aan het monteren, die ervoor moeten zorgen dat de luikjes op hun plek blijven als wij dat willen.
 |
| Zeeën van ruimte |
 |
| Luikjes in de vloer |
 |
| Jasper lakt de balkjes |
Energie
Een week of wat geleden volgde ik een workshop elektra aan boord, en dat is best handig, want hoewel ik met veel plezier terugkijk op de natuurkundelessen waarin we allerlei leuke dingen deden met schakelborden, was mijn kennis toch wat weggezakt. Met de gerichte opfriscursus kan ik Michel in elk geval weer redelijk volgen als hij me uitlegt hoe onze stroomvoorziening in elkaar steekt. Het is niet zo heel ingewikkeld: wat je verbruikt moet je ergens vandaan halen. De grootste stroomslurpers zijn de koelkast en de stuurautomaat. Ook vrij essentieel is alle navigatieapparatuur. Daarnaast nemen we een broodbakmachine mee, het noodzakelijke elektronische vermaak (telefoons, tablets, laptops) en zullen we wel eens een lamp aan doen. De lampen zijn zo goed als allemaal vervangen door energiezuinige ledlampen, dat scheelt een slok op een borrel.
Voor het opwekken van stroom zijn verschillende mogelijkheden. Als we in een haven liggen is het simpel: dan pluggen we gewoon een stekker in en liggen we aan de walstroom. Ook de motor wekt stroom op, dus als we op de motor varen worden de accu's geladen. Maar goed, zeker tijdens de grote oversteken hopen we toch niet al te veel de motor bij te zetten, en zal de stroomkabel naar de wal ook niet lang genoeg zijn. En wat zijn dan de alternatieven? Zonnepanelen, windmolen, benzine- of dieselgenerator, sleepgenerator... We zien dat verschillende vertrekkers daar allemaal verschillende keuzes in gemaakt hebben. Michel is ervan overtuigd dat wij het redden met zonnepanelen, en ik neig ernaar hem daarin te vertrouwen.
Dus, de komende weken installeert de klusjesman de nieuwe accu's (voor de kenners: 4 stuks AGM-accu's a 105 Ah). De zonnepanelen (2x195 Wp) zijn geselecteerd en bijna besteld. We gaan een mal van pvc-buizen maken voor het frame waar de panelen op komen te liggen. De klusjesman maakt deze dan na in RVS.
 |
| Ontwerp voor het frame voor de zonnepanelen. |
We zijn nu al enorm aan het leren, en ik verwacht dat we dat in het jaar dat we weg zijn blijven doen. Leren op allerlei vlakken. Hoe we ons redden met z'n viertjes op de grote oceaan, onze talen weer wat oppoetsen en gebruiken, beter leren zeilen, leren koken onder helling met een hopelijk slechts lichte misselijkheid op de achtergrond, leren inklaren, uitklaren, leren heel veel geduld te hebben. Leren hoe de sterren eruit zien als het écht donker is.
En Jasper en Julian zullen ook leren. Dat kan niet anders, dat is wat kinderen doen. Ze lopen allebei voor op school, Julian is met 3,5 in januari gestart in groep 1 en Jasper wordt over 4 weken 6 en zit in groep 3. We zijn dus niet zo bang dat ze een achterstand zullen oplopen, zelfs niet als we een jaar lang helemaal geen 'school' zouden doen. Leren doen ze wel, dat is wat kinderen doen, en dat is ook wat we onze kinderen zien doen. En die leer-honger moet ook gevoed worden. We kennen onze pappenheimers inmiddels goed genoeg om te weten dat als ze niet die uitdaging krijgen, ze strontvervelend worden. Dus dat is één van onze uitdagingen voor het komende jaar. Het plan is om elke doordeweekse dag een uur of drie 'school' te doen. We lazen al over boten met een 'schoolvlag', een vlag die ze hijsen als het schooltijd is. Prachtig! Ik bedacht een 'juf/meester'-button (nog te maken dan wel bestellen): als we die dragen zijn we even geen papa en mama maar meester en juf. Met school werken we aan het samenstellen van een programma voor het jaar, waarbij ook het leren van alle ervaringen die we tijdens de reis opdoen centraal staat. Hoe leuk en leerzaam is het om op een Marokkaanse markt met Marokkaans geld te kopen wat je nodig hebt voor het avondeten? En hoe je op een kaart kunt zien waar je bent en waar je naartoe gaat? We gaan de thema's van school volgen (elk thema duurt 6-8 weken), waar we ons internationale sausje overheen gooien. Voor de jongens is het ook fijn om nog enig contact met school te hebben, dus gaan we ons best doen om te skypen (dat wordt wel een uitdaging als we de plas zijn overgestoken vanwege het tijdsverschil) en zullen we filmpjes heen en weer sturen waar mogelijk.
 |
| Marokkaanse markt. Volgend jaar volgen eigen foto's :) |
Dat leren, dat komt wel goed. Voor ons allevier.
zondag 7 februari 2016
We klussen rustig verder
We beginnen, sinds de jaarwisseling, een beetje af te tellen. Nog 5 maanden en dan gaan de trossen los! De reis is altijd wel ergens op de achtergrond of voorgrond aanwezig.
Het huis staat inmiddels in de verhuur. We hopen het gedurende het jaar dat we weg zijn gemeubileerd te verhuren (dus als je iemand weet...!). Onze eigen 'losse' spullen willen we dan op zolder opslaan. En die zolder is momenteel niet bepaald leeg. Voor een groot deel staat ie nu vol met spullen van de boot: matrassen, zeilen, grote dozen met o.a. de nieuwe stuurautomaat, maar er staan ook allerlei dingen die best een keertje weg kunnen. Deze week maar eens het een en ander op marktplaats gezet, en dat loopt niet onaardig. We hebben er weer wat ruimte bij gesmokkeld. De komende maanden moeten we alles nog goed uitzoeken en dan eens kijken wat we op de vrijmarkt op koningsdag en via marktplaats kunnen verkopen. Ik gok dat een tripje naar de stort er ook nog wel in zit.
Verder gaat Michel regelmatig een avondje naar de boot om te klussen. Hij doet altijd minder dan hij hoopt, want op de één of andere manier zitten de dingen nooit precies zo in elkaar als je verwacht. Vandaag mocht ik het ook weer eens meemaken. In plaats van 3 klussen eraf, zijn er zomaar weer twee klussen bij gekomen. Zo bestelden we gisteren vol goede moed een nieuw gasfornuis + oven, maar nu bleek dat toch niet te passen... Maar weer afbestellen dus, en opnieuw gaan zoeken, passen en meten. En we haalden het bankje in de kajuit los, om eens in de bilge te kijken, en daar bleek water in te staan. Michel was zo dapper om het te proeven: zout. We maken ergens water dus, en dat moet tot op de bodem uitgezocht (en gefixt) worden. Ik kreeg nog een kleine cursus 'motor', ter voorbereiding op mijn workshops (dieselmotor & elektra) volgende week. En we maakten vorderingen met het raampje in de achterhut. Dat is toch een flinke klus voor zo'n klein raampje. Michel wist het te relativeren door me te vertellen dat dat raampje als optie bij de boot €850 kost, dus daar kunnen wel wat uurtjes tegenover staan. Maar de koelkast is weer zo goed als nieuw, en voorzien van een slimme koeler, die extra hard koelt als de motor aan staat of als we aan de walstroom liggen, en het rustig aan doet als dat niet het geval is. Volgens Michel kunnen we nu zelfs een paar ijsjes (of ingevroren vlees) goed houden. De inmiddels overbodige GPS-paal is verwijderd, inclusief alle snoeren.
We klussen dus rustig door. Binnenkort staat ook een gesprek op school in de planning, om eens wat dieper in te gaan op de vraag hoe we de jonge heren een jaar lang educatief verantwoord bezig gaan houden. We zijn heel blij dat de school zo positief is over onze plannen en ons wil helpen! Dat is fijn voor de jongens, omdat ze op die manier toch nog een linkje blijven hebben met hun school, en financieel scheelt het ook een slok op een borrel, want de wereldschool is niet goedkoop.
Verder staan voor de komende tijd op de planning om de stellage voor de zonnepanelen te laten monteren en de motor een beurt te laten geven. Het houdt ons van de straat!
Het huis staat inmiddels in de verhuur. We hopen het gedurende het jaar dat we weg zijn gemeubileerd te verhuren (dus als je iemand weet...!). Onze eigen 'losse' spullen willen we dan op zolder opslaan. En die zolder is momenteel niet bepaald leeg. Voor een groot deel staat ie nu vol met spullen van de boot: matrassen, zeilen, grote dozen met o.a. de nieuwe stuurautomaat, maar er staan ook allerlei dingen die best een keertje weg kunnen. Deze week maar eens het een en ander op marktplaats gezet, en dat loopt niet onaardig. We hebben er weer wat ruimte bij gesmokkeld. De komende maanden moeten we alles nog goed uitzoeken en dan eens kijken wat we op de vrijmarkt op koningsdag en via marktplaats kunnen verkopen. Ik gok dat een tripje naar de stort er ook nog wel in zit.
Verder gaat Michel regelmatig een avondje naar de boot om te klussen. Hij doet altijd minder dan hij hoopt, want op de één of andere manier zitten de dingen nooit precies zo in elkaar als je verwacht. Vandaag mocht ik het ook weer eens meemaken. In plaats van 3 klussen eraf, zijn er zomaar weer twee klussen bij gekomen. Zo bestelden we gisteren vol goede moed een nieuw gasfornuis + oven, maar nu bleek dat toch niet te passen... Maar weer afbestellen dus, en opnieuw gaan zoeken, passen en meten. En we haalden het bankje in de kajuit los, om eens in de bilge te kijken, en daar bleek water in te staan. Michel was zo dapper om het te proeven: zout. We maken ergens water dus, en dat moet tot op de bodem uitgezocht (en gefixt) worden. Ik kreeg nog een kleine cursus 'motor', ter voorbereiding op mijn workshops (dieselmotor & elektra) volgende week. En we maakten vorderingen met het raampje in de achterhut. Dat is toch een flinke klus voor zo'n klein raampje. Michel wist het te relativeren door me te vertellen dat dat raampje als optie bij de boot €850 kost, dus daar kunnen wel wat uurtjes tegenover staan. Maar de koelkast is weer zo goed als nieuw, en voorzien van een slimme koeler, die extra hard koelt als de motor aan staat of als we aan de walstroom liggen, en het rustig aan doet als dat niet het geval is. Volgens Michel kunnen we nu zelfs een paar ijsjes (of ingevroren vlees) goed houden. De inmiddels overbodige GPS-paal is verwijderd, inclusief alle snoeren.
We klussen dus rustig door. Binnenkort staat ook een gesprek op school in de planning, om eens wat dieper in te gaan op de vraag hoe we de jonge heren een jaar lang educatief verantwoord bezig gaan houden. We zijn heel blij dat de school zo positief is over onze plannen en ons wil helpen! Dat is fijn voor de jongens, omdat ze op die manier toch nog een linkje blijven hebben met hun school, en financieel scheelt het ook een slok op een borrel, want de wereldschool is niet goedkoop.
Verder staan voor de komende tijd op de planning om de stellage voor de zonnepanelen te laten monteren en de motor een beurt te laten geven. Het houdt ons van de straat!
 |
| Raampje maken |
 |
| En zo gaat dat er zo'n beetje uitzien in de kuip |
 |
| Minicursus motor (En ja: er zit dus ook een motor in de boot) |
 |
| Water waar we dat niet willen - hier al een heel stuk opgedweild. |
 |
| De kluslijst wordt er niet korter op. |
zaterdag 2 januari 2016
De bootschappenlijst
Gelukkig nieuwjaar! Dit jaar was voor het eerst dat we de jaarwisseling helemaal met z'n vieren waren, en dat was fijn. De jongens maakten we rond kwart voor 12 wakker, wat vonden ze dat bijzonder! Ze genoten van het prachtige vuurwerk. Daarna kostte het wel wat moeite om weer in slaap te vallen, maar ach, dat mag de pret niet drukken. Het begin van het jaar waarin we ons grote avontuur gaan beginnen! We lezen intussen allerlei blogs van boten die net de oversteek gemaakt hebben, of daar net aan zijn begonnen. Volgend jaar zijn wij dat!
Onze hofleverancier geeft op oudjaarsdag altijd een vriendelijke korting, als je er op tijd bent. Wij moesten ook nog wel aardig wat aanschaffen, dus dat is interessant. Vooral veel dingen die-we-hopelijk-nooit-nodig-hebben. Maar het is ook altijd beredruk, op 31 december. Dus we vroegen of dat niet op een andere manier kon - en dat kon. Alle spullen van de lijst werden netjes voor ons opzij gelegd, en Michel kon vandaag langskomen om het spul op te halen (en te betalen). Zie hier de oogst!
En wat is dat dan allemaal? Je ziet hier onder andere een stormfok, twee spinlock deckvest reddingsvesten, met lichtjes en personal life beacon (zodat er direct een alarm afgaat als er een van ons onverhoopt overboord valt), een epirb, voor een noodsignaal als we zinken, mooi vuurwerk, eveneens voor nood, nieuwe apparatuur om te sturen en te meten (wind, diepte, snelheid), een drijfanker, een apparaatje om de koelkast energiezuiniger te maken, een reservelijn... Nou ja, dat soort dingen dus. Minstens de helft hopen we ongebruikt weer door te kunnen verkopen na terugkeer :)
Onze hofleverancier geeft op oudjaarsdag altijd een vriendelijke korting, als je er op tijd bent. Wij moesten ook nog wel aardig wat aanschaffen, dus dat is interessant. Vooral veel dingen die-we-hopelijk-nooit-nodig-hebben. Maar het is ook altijd beredruk, op 31 december. Dus we vroegen of dat niet op een andere manier kon - en dat kon. Alle spullen van de lijst werden netjes voor ons opzij gelegd, en Michel kon vandaag langskomen om het spul op te halen (en te betalen). Zie hier de oogst!
 |
| De nieuwjaarsbuit |
En wat is dat dan allemaal? Je ziet hier onder andere een stormfok, twee spinlock deckvest reddingsvesten, met lichtjes en personal life beacon (zodat er direct een alarm afgaat als er een van ons onverhoopt overboord valt), een epirb, voor een noodsignaal als we zinken, mooi vuurwerk, eveneens voor nood, nieuwe apparatuur om te sturen en te meten (wind, diepte, snelheid), een drijfanker, een apparaatje om de koelkast energiezuiniger te maken, een reservelijn... Nou ja, dat soort dingen dus. Minstens de helft hopen we ongebruikt weer door te kunnen verkopen na terugkeer :)
zondag 20 december 2015
De kluslijst
En zo is het ineens al bijna 2016, het jaar waarin we vertrekken! De tijd vliegt voorbij, nog maar een half jaar te gaan. Hoog tijd om weer eens wat klussen af te strepen. We krijgen vaak de vraag of we nog veel moeten doen aan de boot. Het antwoord is ja. We moeten nog best veel doen aan de boot. Maar het zijn vooral heel veel relatief kleine dingen die stiekem toch best wat tijd vragen.
 |
| Tsuru in de stalling |
Zo vervingen we de spiegel op de deur van de natte cel (was een leuk ding hoor, in de vorm van een patrijspoort, maar met nogal nare uitstekende onderdelen, waar we ons al verschillende keren flink aan gestoten hebben), maakten we planken in de kledingkasten en verwijderden we het relingnet (inmiddels voor een tweede rondje in de wasmachine - even kijken of hij een beetje schoon wordt en - nog veel belangrijker - nog sterk genoeg is, of dat we een nieuwe moeten aanschaffen). Met vereende krachten vervingen we gisteren de radio, voor eentje die het a) doet en b) via USB en AUX muziek kan afspelen. Oók belangrijk. Michel monteerde de Navtex. Verder hing de marifoonantenne nog los in de kajuit, die moest netjes weggewerkt worden. Het was een heel gepruts met een trekveer, maar uiteindelijk lukte dat.
 |
| Hangkast werd legkast |
 |
| De niet meer helemaal schone relingnetten. |
 |
| De radio doet het! (Even testen voordat we hem inbouwden). |
 |
| Michel probeerde de Navtex te monteren op een onmogelijke plek. Dat lukte niet, dus we kozen een ander, beter bereikbaar plekje. |
Vandaag nog een klusdagje (de jongens zijn uit logeren), dan klussen we aan de motor (antivries - al lijkt dat voorlopig niet echt nodig, v-snaar, groffilter diesel vervangenen) en de bimini (de zonnetent). Daar zit een gat in, en hij moet wat hoger geplaatst worden zodat we er ook fatsoenlijk onder kunnen staan. Ook is het plan om de genuasledes te vervangen.
Het houdt ons van de straat :) Oh! En we staan (heel klein op de foto) in het blad Zeilen van deze maand, in een artikel over de vertrekkersdag een maand geleden. Ook leuk!
woensdag 25 november 2015
Op het droge
Eindelijk was het water hoog genoeg en konden we naar Watersportcentrum Arnhem varen, waar Tsuru de kant op kon. Ik zette Michel af bij Jachthaven Valkenburg, en hij ging solo op pad, voor een tocht van maar liefst 1.3 mijl. Het op tijd klaarleggen van de lijnen en fenders bleek nog de grootste uitdaging. Ondanks dreigende luchten bleef het droog, en zelfs een beetje zonnig - maar wel koud!
Bij Watersportcentrum Arnhem aangekomen moest Michel nog even wachten op een andere boot, het was haast lopende bandwerk nu het water eindelijk op niveau was. Rond half 4 was Tsuru aan de beurt, en niet veel later hing ze aan twee banden te bungelen aan de kraan. Ze werd afgespoten, de antifouling zat er nog netjes op - alleen bij de kiel kwam er een laagje af. Daarna besloten de mannen dat het tijd was voor een kop koffie. Toen ze net weer buiten waren, kwam ik aangereden met de jongens. Julian en ik hadden Jasper van school gehaald en we waren naar zwemles geweest. Het blijft een raar gezicht, zo'n boot bungelend boven de kade.
Tsuru is niet erg dol op op de kant staan, en het was dus geen simpel klusje om haar netjes op de bok te krijgen, maar na ruim een uur prutsen hadden de heren het voor elkaar. Het was inmiddels donker, dus ze bleef daar op de kant staan, om de volgende dag naar de loods verplaatst te worden. Hoog en droog, klaar om klaargestoomd te worden voor de reis!
Bij Watersportcentrum Arnhem aangekomen moest Michel nog even wachten op een andere boot, het was haast lopende bandwerk nu het water eindelijk op niveau was. Rond half 4 was Tsuru aan de beurt, en niet veel later hing ze aan twee banden te bungelen aan de kraan. Ze werd afgespoten, de antifouling zat er nog netjes op - alleen bij de kiel kwam er een laagje af. Daarna besloten de mannen dat het tijd was voor een kop koffie. Toen ze net weer buiten waren, kwam ik aangereden met de jongens. Julian en ik hadden Jasper van school gehaald en we waren naar zwemles geweest. Het blijft een raar gezicht, zo'n boot bungelend boven de kade.
Tsuru is niet erg dol op op de kant staan, en het was dus geen simpel klusje om haar netjes op de bok te krijgen, maar na ruim een uur prutsen hadden de heren het voor elkaar. Het was inmiddels donker, dus ze bleef daar op de kant staan, om de volgende dag naar de loods verplaatst te worden. Hoog en droog, klaar om klaargestoomd te worden voor de reis!
 |
| Bye bye Jachthaven Valkenburg |
 |
| John Frostbrug |
zaterdag 31 oktober 2015
Beetje poetsen, passen en meten
Nu Tsuru in Arnhem ligt, is het een stuk makkelijker om even langs te gaan voor wat klusjes. De kluslijst is nog heel lang, dus we gaan er gewoon langzaam maar zeker mee aan de slag. Vorige week waren de kinderen uit logeren en hebben we alle lijnen losgehaald en mee naar huis genomen, en ongeveer elk kastje, hoekje en gaatje op de boot opgemeten. In een drietal kasten willen we (extra) planken maken, om de ruimte efficiënt te kunnen benutten. En verder moeten er allerlei opbergdozen aangeschaft worden, die natuurlijk zo precies mogelijk moeten passen.
 |
| Tsuru in Jachthaven Valkenburg - Arnhem |
 |
| Tsuru in Jachthaven Valkenburg - Arnhem |
 |
| Tsuru in Jachthaven Valkenburg - Arnhem |
 |
| Tsuru in Jachthaven Valkenburg - Arnhem |
 |
| Héél veel passen en meten |
 |
| Helpende handjes |
Had ik u al verteld dat we volgend jaar rond deze tijd bivakkeren op de Canarische Eilanden en ons opmaken voor vertrek naar de Kaapverden?
zondag 18 oktober 2015
Naar het binnenland
Op 17 en 18 oktober ging Michel met zijn ouders op pad. Hoewel we nog steeds geen definitief groen licht van de verzekering hadden, moest de mast er in de afgelopen week echt af. In de haven van Noordschans begon namelijk op woensdag een botenshow die drie weken zou duren, en al die tijd zou de mastenkraan niet bereikbaar zijn. Zo gezegd, zo gedaan.
Zaterdagochtend vroeg vertrokken de drie naar Noordschans. De boot was erg vies, en zo zonder mast was het maar een kaal gezicht. De dieseltank was niet meer bepaald vol, dus nog even snel een jerrycan volgetankt voor de zekerheid. De reservesleutel opgepikt bij de havenmeester. Om half 11 vertrokken. Er kwam zelfs een waterig zonnetje door, maar dat bleek de enige zon voor het hele weekend helaas. Het begin ging heel voorspoedig, zo voorspoedig zelfs dat we vergaten de track aan te zetten – die ontbreekt dus. Onder de Moerdijkbrug zetten we hem aan – zie onderaan dit bericht.
Het water was nog erg breed maar werd langzaamaan steeds smaller, waarmee ook de stroming (tegen!) toenam. En zo gleden we door het rustige Hollandse landschap, waarbij het ons opviel dat er maar weinig bebouwing was. Hoezo, druk bevolkt Nederland? Een enkel kasteeltje daargelaten, we voeren langs Slot Loevestein, bekend van Hugo de Groot, aan wie we het recht van de vrije zee te danken hebben. Bij Zaltbommel vonden we het mooi geweest en wilden we de haven aanlopen. De fenders en lijnen lagen al klaar, toen we gefotografeerd werden door een voorbijganger. Maar helaas liepen we vast – het bleek niet diep genoeg! Toen we naar buiten draaiden zagen we al vrij snel een bunkerstation in het water, met een aantal mensen, waar we aangelegd hebben om de dieselvoorraad te kunnen aanvullen. De wijzer stond nu namelijk wel onheilspellend ver naar links.
Na de korte dieselstop tuften we dus maar weer verder, hopend dat we in Tiel wel de haven konden binnenvaren. Om half 8 ’s avonds liepen we in het pikkedonker heel langzaam de haven binnen met 2 meter waterdiepte, wetend dat Tsuru 1.80m diep steekt. Met dichtgeknepen billen konden we uiteindelijk aanmeren en gingen we snel het stadje in om een hapje te eten.
Geen havenmeester te bekennen, dus het havengeld hebben we netjes in een brievenbus gedeponeerd. Het was kermis in Tiel op de kade, dus een hoop herrie, maar desondanks sliepen we alle drie heerlijk.
’s Ochtends werden we wakker en zag de hemel veelbelovend blauw, maar al tijdens het ontbijt trok er snel een dichte deken van mist op. Pas om 11 uur konden we eindelijk op pad, we hoopten nog voor het donker in Arnhem aan te komen. De stroming (nog steeds tegen) werd alleen maar sterker, en de Waal kent geen zondagsrust, het was ontzettend druk. AIS bood uitkomst, hierdoor konden we om de bochten heen kijken en waren we niet afhankelijk van ons eigen zicht. We wisten welke grote schepen we konden verwachten. Het was nog kouder dan de zaterdag, dus we waren blij met de verwarming. Toen Nijmegen in zicht kwam ging het ook nog eens regenen. Toen we de bruggen van Nijmegen gepasseerd waren stond Marije met de jongens op de kant te zwaaien naar drie verkleumde mensen op een gemankeerd zeilbootje.
Bericht vanaf de kant: Het zag er inderdaad wat sneu uit, zo’n vieze, mastloze boot. Of eigenlijk moet ik zeggen: bootje, want naast de grote vrachtschepen die af en aan voeren, is zo’n 11 meter zeilbootje echt helemaal niks.
Inmiddels hadden we maar liefst drie knopen stroom tegen en kropen we vooruit. Na de splitsing van de Waal met het Pannerdensch Kanaal voeren we plots met 8 knopen, we kregen de stoom mee! Het Pannerdensch kanaal was rustig, zeker in vergelijking met de drukke Waal. Het laatste stukje naar Arnhem ging dus lekker snel. Nog voor het donker konden we de tijdelijke haven in varen – op een erg smal plekje, zeker omdat de mast van de buurboot (die op het dek lag) nogal uitstak. Maar het lukte, zonder kleerscheuren. Marije stond al klaar op de steiger. We pakten snel de spullen, en propten ons met z’n zessen in de auto. Hup naar Lent! Na een snelle hap stond er nog een ritje op het programma, namelijk om de auto van mijn ouders in Noordschans op te halen.
Intussen zijn we in afwachting van stijgend water. De jachtwerf waar Tsuru de winter gaat doorbrengen is namelijk door de lage waterstand niet bereikbaar, we hebben nog 70 cm nodig. Duim voor deze ene keer dus maar voor veel regen. Mag gewoon in Zuid-Duitsland vallen hoor, hoeft echt niet hier!
 |
| Captain |
 |
| Crew |
Het water was nog erg breed maar werd langzaamaan steeds smaller, waarmee ook de stroming (tegen!) toenam. En zo gleden we door het rustige Hollandse landschap, waarbij het ons opviel dat er maar weinig bebouwing was. Hoezo, druk bevolkt Nederland? Een enkel kasteeltje daargelaten, we voeren langs Slot Loevestein, bekend van Hugo de Groot, aan wie we het recht van de vrije zee te danken hebben. Bij Zaltbommel vonden we het mooi geweest en wilden we de haven aanlopen. De fenders en lijnen lagen al klaar, toen we gefotografeerd werden door een voorbijganger. Maar helaas liepen we vast – het bleek niet diep genoeg! Toen we naar buiten draaiden zagen we al vrij snel een bunkerstation in het water, met een aantal mensen, waar we aangelegd hebben om de dieselvoorraad te kunnen aanvullen. De wijzer stond nu namelijk wel onheilspellend ver naar links.
 |
| Gefotografeerd door een voorbijganger (1) |
 |
| Gefotografeerd door een voorbijganger (2) |
 |
| Slot Loevestein |
Geen havenmeester te bekennen, dus het havengeld hebben we netjes in een brievenbus gedeponeerd. Het was kermis in Tiel op de kade, dus een hoop herrie, maar desondanks sliepen we alle drie heerlijk.
’s Ochtends werden we wakker en zag de hemel veelbelovend blauw, maar al tijdens het ontbijt trok er snel een dichte deken van mist op. Pas om 11 uur konden we eindelijk op pad, we hoopten nog voor het donker in Arnhem aan te komen. De stroming (nog steeds tegen) werd alleen maar sterker, en de Waal kent geen zondagsrust, het was ontzettend druk. AIS bood uitkomst, hierdoor konden we om de bochten heen kijken en waren we niet afhankelijk van ons eigen zicht. We wisten welke grote schepen we konden verwachten. Het was nog kouder dan de zaterdag, dus we waren blij met de verwarming. Toen Nijmegen in zicht kwam ging het ook nog eens regenen. Toen we de bruggen van Nijmegen gepasseerd waren stond Marije met de jongens op de kant te zwaaien naar drie verkleumde mensen op een gemankeerd zeilbootje.
 |
| De bruggen van Nijmegen |
 |
| Alles okee hier! |
 |
| Drie verkleumde mensen op een gemankeerd zeilbootje |
 |
| Vanaf de kant |
 |
| 't Is zo toch maar een klein bootje eigenlijk |
Intussen zijn we in afwachting van stijgend water. De jachtwerf waar Tsuru de winter gaat doorbrengen is namelijk door de lage waterstand niet bereikbaar, we hebben nog 70 cm nodig. Duim voor deze ene keer dus maar voor veel regen. Mag gewoon in Zuid-Duitsland vallen hoor, hoeft echt niet hier!
zondag 27 september 2015
Lijstjes, uitzoeken en regelen
Inmiddels zijn we van alles aan het uitzoeken en regelen. Een kleine update...
Dat betekent natuurlijk niet dat onze kinderen een jaar lang geen les krijgen. Met hulp van school zullen we daar een plan voor maken. We zijn heel blij dat school ons daarbij wil helpen, en natuurlijk dat ze de plekken voor de jongens vrijhouden, zodat ze bij thuiskomst gewoon weer welkom zijn!
Werk
Zowel bij Marije als Michel is de werkgever (en collega's) inmiddels op de hoogte van onze plannen. We krijgen leuke reacties! Voor ons was het belangrijk dat in elk geval één van ons na de reis kan terugkeren. Dat lijkt te gaan lukken!School
Iets waar we al een tijd ons hoofd over braken. Jasper is leerplichtig, en volgens de letter van de leerplichtwet is een wereldreis geen reden voor vrijstelling daarvan. Het maakt daarbij niet uit of je het onderwijs onderweg goed geregeld hebt. In de praktijk wordt ook vrijwel nooit toestemming gegeven. De oplossing is eigenlijk verrassend simpel: we zijn namelijk verplicht ons uit te schrijven uit Nederland. En dan geldt die Leerplichtwet niet meer.Dat betekent natuurlijk niet dat onze kinderen een jaar lang geen les krijgen. Met hulp van school zullen we daar een plan voor maken. We zijn heel blij dat school ons daarbij wil helpen, en natuurlijk dat ze de plekken voor de jongens vrijhouden, zodat ze bij thuiskomst gewoon weer welkom zijn!
En verder...
Veel lijstjes, die we maken in een gedeeld Onenote bestand, van wat we allemaal nog moeten regelen en uitzoeken, wat we nog moeten aanschaffen (véél), wat er nog moet gebeuren aan de boot (ook véél). We hebben nog genoeg te doen!zaterdag 12 september 2015
Klussen aan de boot
Tsuru ligt momenteel nog steeds in Noordschans voor de mastreparatie. Afgelopen week is er een schade-expert langs geweest om te kijken of het echt niet onze schuld was. Hij vond van niet, en keurde de offerte goed. De details moeten nog even uitgewerkt worden, maar het lijkt er dus op dat de verzekering de reparatie vrijwel volledig gaat vergoeden. Gelukkig, want anders zou het een flinke kostenpost geweest zijn. Niet onprettig ook dat dit nu gebeurd is en niet volgend jaar, al vermoed ik dat dit niet het laatste 'dingetje' aan de boot zal zijn.
Michel ging vandaag even naar Noordschans om alvast wat onderhoud aan de motor te doen. Hij heeft niet helemaal kunnen doen wat hij wilde - de reserve V-snaar die we aan boord hadden bleek bijvoorbeeld niet te passen, en de winkel in de haven had ook de juiste niet. Verder heeft hij de olie weer opgeruimd (dat lek opsporen en fixen staat ook nog op de to do lijst) en wat filters vervangen. Binnenkort zal er groot onderhoud aan de motor moeten plaatsvinden, en op deze manier sparen we weer wat manuurtjes uit.
Tsuru lag er verder netjes bij.
Michel ging vandaag even naar Noordschans om alvast wat onderhoud aan de motor te doen. Hij heeft niet helemaal kunnen doen wat hij wilde - de reserve V-snaar die we aan boord hadden bleek bijvoorbeeld niet te passen, en de winkel in de haven had ook de juiste niet. Verder heeft hij de olie weer opgeruimd (dat lek opsporen en fixen staat ook nog op de to do lijst) en wat filters vervangen. Binnenkort zal er groot onderhoud aan de motor moeten plaatsvinden, en op deze manier sparen we weer wat manuurtjes uit.
Tsuru lag er verder netjes bij.
zaterdag 5 september 2015
We gaan gewoon!
Een paar jaar geleden raakte Michel in de ban van Elena. Dat klinkt verontrustend, maar gelukkig is deze Elena een boot. Elena zeilde met haar bemanning – een jong gezin – in drie jaar tijd de wereld rond. Ook ik werd nieuwsgierig. Las ‘Ritme van de Oceaan’, alweer over een jong gezin dat de wereld rondzeilde. Zouden wij ook zoiets willen? We wikten en wogen, en besloten om maar eens te beginnen met het kopen van een boot. Dat werd Tsuru. Om een cirkeltje rond te maken keurde Olav Cox, auteur van ‘Ritme van de Oceaan’ haar, met het idee van een verre reis. Hij had goede tips. Twee jaar geleden was het een feit, Tsuru was van ons!
De zomervakantie vorig jaar op de wadden was heerlijk en smaakte naar meer. We besloten dat de trip naar Engeland een soort generale repetitie zou zijn, en dat we daarna zouden besluiten of we het echt zouden gaan doen. En, kort na de geboorte van ons nichtje Elena, weer een cirkeltje rond, namen we dat besluit. We gaan het gewoon doen!!
Niet de wereld rond, drie jaar weg is ons een beetje te gortig en kunnen we bovendien niet betalen. Maar wel één jaar. In juli vertrekken we voor een rondje Atlantic. Via Engeland naar Spanje en Portugal, naar Marokko, de Canarische Eilanden, Kaapverdische eilanden, Suriname en een hele zooi Caribische eilandjes en dan weer terug via de Azoren. Zo ongeveer. Wat een avontuur!
De komende 10 maanden hebben we nog genoeg te doen. Er moet nog flink geklust worden aan Tsuru, daarom varen we haar binnenkort naar een scheepswerf in Arnhem, zodat we er makkelijk naartoe kunnen. En er is nog heel veel te regelen. Huis, werk, school, verzekeringen. We houden jullie op de hoogte!
De zomervakantie vorig jaar op de wadden was heerlijk en smaakte naar meer. We besloten dat de trip naar Engeland een soort generale repetitie zou zijn, en dat we daarna zouden besluiten of we het echt zouden gaan doen. En, kort na de geboorte van ons nichtje Elena, weer een cirkeltje rond, namen we dat besluit. We gaan het gewoon doen!!
Niet de wereld rond, drie jaar weg is ons een beetje te gortig en kunnen we bovendien niet betalen. Maar wel één jaar. In juli vertrekken we voor een rondje Atlantic. Via Engeland naar Spanje en Portugal, naar Marokko, de Canarische Eilanden, Kaapverdische eilanden, Suriname en een hele zooi Caribische eilandjes en dan weer terug via de Azoren. Zo ongeveer. Wat een avontuur!
De komende 10 maanden hebben we nog genoeg te doen. Er moet nog flink geklust worden aan Tsuru, daarom varen we haar binnenkort naar een scheepswerf in Arnhem, zodat we er makkelijk naartoe kunnen. En er is nog heel veel te regelen. Huis, werk, school, verzekeringen. We houden jullie op de hoogte!
Abonneren op:
Posts (Atom)